Mathilde Santing Vergeet Hem
Makkelijk genoeg, ik vergeet dat ik hem liefhad
Makkelijk genoeg, 't is mijn hart maar dat daar spreekt
Alles gaat voorbij en waarom wachten op het einde
Als de passie dooft en alle tover is verbleekt
Vergeet hem
Vergeet hem
Makkelijk genoeg, ik vergeet dat ik hem kende
Zijn gezicht, zijn lieve lichaam, zijn handen en zijn geur
Liever nu de vrijheid dan een leven lang gebonden
Liever nu de breuk dan de vernederende sleur
Vergeet hem
Vergeet hem
En oh ik zal hem haten als in maanbeschenen nachten
Verlangen naast mij kruip in mijn van-god-verlaten bed
Die dwaze hang naar warmte, naar veiligheid en liefde
Alles wat ik wilde
Ik ontspring de dans maar net
Vergeet hem
Voorgoed
Ik hoef alleen te denken aan de zon en aan mijn vader:
Zo sterk en zo verraden door een aanval in de rug!
Dat is dus de dank voor onze offers aan de goden
Zeven jaar geluk en dan zeggen: geef terug
Vergeet hem
Vergeet hem
Vergeet hem
Voorgoed
Vergeet hem
Voorgoed
Vergeet hem
En ga!
