Marco Borsato Domenica
Zacht als een bries die ritselt door de bomen Vormen mijn lippen jouw naam en denk ik aan jou Iedere nacht zie ik je in mijn dromen Ik fluister dan dicht bij jouw mond hoeveel ik van je hou O ja, ik weet wel dat jij niet vrij bent Maar ik zal wachten tot jij van mij bent Domenica Ooit op een dag zul je naar me luisteren En dan zul je begrijpen dat wij zijn geschapen voor elkaar Tot op die dag zal ik alleen maar fluisteren Ik wacht op een teken van jou een blik of een gebaar O ja, ik weet wel dat jij niet vrij bent Maar ik heb geduld en ik zal wachten tot jij van mij bent Ik droom van ons hier in het duister Ik zie je gezicht en in mijn hoofd klinkt ons gefluister Domenica, domenica O ja, ik weet wel dat jij niet vrij bent Maar ik heb geduld en ik zal wachten tot jij van mij bent Ik wacht op jou al duurt het eeuwen Ik fluister je naam, maar eens komt de dag Dat ik hem zal schreeuwen Domenica, domenica, domenica
