Brutus Lijfstraf
Achter de kelderdeur weerklinkt de pijn
Ik betwijfel of je nog lang in leven zal zijn
Dagenlang werd je al gestraft
In een wereld zonder jou is iedereen beter af
Ze wist niet waar ze het zoeken moest
Mijn bijl zat in haar kutje vastgeroest
Ik verlustigde mijn fantasie aan haar
Ik wist niet dat ze verging van de pijn
'K wist niet dat mijn lid te groot zou zijn
'K stootte in elke opening
Verzet was nutteloos gebonden aan de pijnbank
Ze spartelde maar het mocht niet baten
Ze heeft me geschopt en geslagen
Maar nog zou ik haar belagen
Haar laatste straf
Moest ze nog ondergaan
Je gegil brengt mij in mineur stemming
Daarom hak ik je in twee
Genot wil ik nog langer
Dus eis ik een trofee
Haar levenloze lichaam staarde mij aan
Ze had wederom een zonde begaan
Lijfstraf
Hoofd eraf
Ik heb je geschopt en geslagen
Nog zal je mij belagen
Met je zachte slokdarm
Tot je ontbonden bent
